Twój firewall blokuje połączenia z zewnątrz. Filtruje ruch, pilnuje portów, odrzuca podejrzane pakiety. Brzmi bezpiecznie? Problem w tym, że reverse shell sprawia, że Twoja zapora staje się bezużyteczna. Atakujący nie musi się do Ciebie dobijać - to Twój komputer sam do niego dzwoni.
Dwa zespoły. Dwa zupełnie różne podejścia do bezpieczeństwa. I jedno pytanie, które musisz sobie zadać, zanim wyślesz pierwsze CV do firmy zajmującej się cyberbezpieczeństwem: wolisz atakować czy bronić? Red Team włamuje się do systemów, żeby je chronić. Blue Team broni systemów przed włamaniami. Brzmi prosto? Spokojnie - w praktyce jest dużo bardziej skomplikowanie, niż się wydaje na pierwszy rzut oka.
Bitcoin jest publiczny. Każda transakcja, od początku istnienia sieci, jest zapisana na blockchainie i dostępna dla każdego, kto chce ją zobaczyć. Wpisujesz adres portfela na stronie typu mempool.space - i widzisz całą historię: ile wpłynęło, ile wyszło, dokąd poszło. Jeśli kupiłeś bitcoiny przez giełdę (Binance, Coinbase, Zonda), Twoja tożsamość jest powiązana z adresem portfela - bo giełda zna Twój dowód, Twoje dane i wie, które bitcoiny są „Twoje". Od tego momentu każdy, kto zna Twój adres, może śledzić Twoje transakcje. Miksery Bitcoin (tumblery) obiecują to zmienić. Wrzucasz swoje BTC do wspólnej puli, a w zamian dostajesz inne bitcoiny - z inną historią, niezwiązaną z Twoją tożsamością. Brzmi prosto? Przetestowałem to na własnych środkach, żebyś nie musiał.
Zainstalowałeś Tor Browsera, kliknąłeś „Połącz" i… nic. Pusty ekran z polem wyszukiwania. Żadnych linków, żadnego katalogu, żadnego darknetowego Google'a. Gdzie jest ta legendarna ciemna strona internetu? Dokładnie w tym miejscu. Darknet jest „ciemny" z definicji - nie istnieje jedna wyszukiwarka, która zaindeksuje wszystkie strony .onion. Żeby gdzieś dotrzeć, musisz znać adres albo wiedzieć, gdzie go znaleźć. W tym artykule pokażę Ci wyszukiwarki, które ułatwiają poruszanie się po darknecie, i wyjaśnię, czym się różnią.
W internecie trwa wieczna debata: jedni mówią „zawsze używaj VPN z Torem", drudzy - „VPN z Torem to nonsens". I obie strony mają rację. Bo odpowiedź brzmi: to zależy od Twojej sytuacji. W tym artykule rozłożę na czynniki pierwsze strategię łączenia VPN z siecią Tor. Pokażę Ci, kiedy ma sens, kiedy jest zbędna i co jest lepszą alternatywą. A na koniec pokażę coś, co możesz zrobić zamiast płacenia za VPN - postawić własny relay Tor i stać się częścią sieci, która chroni prywatność milionów ludzi.
Bez znaczenia, czy tropisz przestępców, handlujesz krypto, czy po prostu cenisz prywatność – klasyczne systemy wrzucają wszystkie Twoje dane do jednego worka. Taką architekturę odrzuca dopiero Qubes OS, zamykając Twoje działania w bezpiecznych, odizolowanych strefach. Sprawdź, dlaczego architektura monolityczna chroni… przed NICZYM, jak zyskać kontrolę nad tożsamościami i zamknąć każde zadanie w osobnym środowisku.
Ciemna strona internetu. Darknet. Miejsce owiane legendami, gdzie rzekomo czyhają wyłącznie przestępcy. Rzeczywistość jest mniej dramatyczna i bardziej interesująca. Darknet to po prostu część internetu, do której nie dotrzesz zwykłą przeglądarką. Korzystają z niego dziennikarze, aktywiści, prawnicy, śledczy OSINT i tak - też przestępcy.
Masz adres e-mail i nic więcej. Ani imienia, ani nazwiska, ani zdjęcia. Ktoś Ci go podesłał, zostawił w komentarzu, wysłał podejrzaną wiadomość albo pojawił się w kontekście, który chcesz sprawdzić. Pytanie: czy da się ustalić, kto za nim stoi? Odpowiedź brzmi: często tak.
Scena z filmu: ktoś siedzi z laptopem, stuka w klawiaturę i po chwili ma dostęp do cudzej sieci WiFi. Wygląda na fikcję, ale technika, która za tym stoi, jest realna i zaskakująco prosta. Nazywa się atak deautentykacyjny z przechwyceniem handshake - i właśnie ją Ci dzisiaj pokażę.
Chcesz sprawdzić czyjś profil w mediach społecznościowych, ale nie chcesz, żeby ta osoba się o tym dowiedziała? Może weryfikujesz kandydata do pracy, może próbujesz ustalić tożsamość osoby, z którą rozmawiasz online, a może prowadzisz swoje prywatne śledztwo? Niezależnie od powodu - pokażę Ci, jak to zrobić za pomocą technik OSINT, nie zostawiając śladów.
Prowadzisz firmę, nie masz działu IT, a budżet na zabezpieczenia jest bliski zeru? To nie znaczy, że Twoje dane są skazane na zagładę. Istnieją konkretne, darmowe lub bardzo tanie narzędzia i procedury, które możesz wdrożyć od zaraz - bez specjalistycznej wiedzy technicznej.
Większość ludzi używa Google do szukania przepisów na obiad albo newsów ze świata. Ale w rękach kogoś, kto wie, co robi, ta sama wyszukiwarka staje się narzędziem do znajdowania haseł, kopii zapasowych baz danych, niezabezpieczonych kamer i plików, które nigdy nie powinny być publiczne. I to wszystko bez łamania jakichkolwiek zabezpieczeń - bo te dane po prostu leżą w indeksie Google.
Większość ludzi myśli, że VPN daje im prywatność w internecie. Włączasz aplikację, klikasz „connect" i jesteś niewidzialny. Prawda jest mniej wygodna. VPN daje Ci pewien poziom prywatności, ale nie daje anonimowości. Twój dostawca internetu nie widzi, co robisz - ale widzi to dostawca VPN. A ten dostawca ma swoje serwery, swoje logi i swoją politykę prywatności, którą w razie potrzeby może zmienić lub zignorować. Nawet ci „no-log" dostawcy działają na infrastrukturze, której nie kontrolujesz. Jest na to sposób: własny serwer VPN. Ty decydujesz, gdzie stoi, co loguje (a raczej: co nie loguje) i kto ma do niego dostęp.
W dobie cyfryzacji każdy ślad pozostawiony w internecie może stać się kluczem do odkrycia informacji o osobach lub wydarzeniach. OSINT to metoda pozyskiwania informacji z publicznie dostępnych źródeł. W artykule przedstawimy 20 narzędzi, które każdy entuzjasta OSINT powinien znać.
Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak pentesterzy znajdują luki w stronach internetowych - odpowiedź w 90% przypadków brzmi: Burp Suite. To narzędzie numer jeden do testowania bezpieczeństwa aplikacji webowych, używane zarówno przez profesjonalnych pentesterów, jak i osoby, które dopiero zaczynają swoją przygodę z cyberbezpieczeństwem.